Dokument GIM TV na ogólnoplskim podium filmowyym

Dokument GIM TV na o…

24 kwietnia 2018 roku w Pracowni Filmoteki Szkolnej w Rybniku odbyło się podsumowanie IX Ogólnopolskiego Konkursu Małych Form Dokumentalnych "Świat…

Dokument GIM TV na o…
Rejs Pogorią

Rejs Pogorią

Kolejna edycja „Szkoły Pod Żaglami” już za nami. Uczniowie klas gimnazjalnych Szkoły Podstawowej nr 3 im. Noblistów Polskich powróciła szczęśliwie…

Rejs Pogorią
Koncertowa lekcja muzyki

Koncertowa lekcja mu…

Koncertowa lekcja muzyki - to było  pełne pozytywnej energii show  z porywającymi szkolnymi instrumentalistami i doskonałymi solistkami. Muzycy zaskoczyli nas…

Koncertowa lekcja mu…
PreviousNext
  • .
  • .
  • .
  • .
  • .
  • .
  • .
  • .
  • .
  • .

Życiorys | Dodano: 1 kwietnia, 2011

Irena_Sendlerowa_1942

 

IRENA STANISŁAWA SENDLER, Z DOMU KRZYŻANOWSKA 

KALENDARIUM ŻYCIA

15 lutego 1910 – narodziny Ireny w Warszawie;  rodzice: Janina i Stanisław Krzyżanowscy

1912 – przeprowadzka rodziny Krzyżanowskich do miejscowości uzdrowiskowej – Otwocka (z powodu ciężkiej choroby Ireny)

10 lutego 1917  – śmierć ojca Ireny,  Stanisława Krzyżanowskiego  (ten ceniony lekarz został zarażony tyfusem plamistym od jednego z pacjentów)

1918  –  wybuch epidemii grypy zwanej hiszpanką, ciężka choroba Ireny – obustronne zapalenie płuc i uszu, trepanacja czaszki.

1920 – przeprowadzka do domu dziadka w Tarczynie, a następnie do Piotrkowa Trybunalskiego

1927  –matura i początek studiów na Uniwersytecie Warszawskim (początkowo prawo, później wydział humanistyczny o specjalności polonistyka oraz dwuletnie studia pedagogiczne)

1931 – ślub z Mieczysławem Sendlerem

1 sierpnia 1932  –  początek pracy w Sekcji Pomocy Matce i Dziecku, przy Obywatelskim Komitecie Pomocy Społecznej

1935  –  rozwiązanie Obywatelskiego Komitetu Samopomocy Społecznej, praca w VI Ośrodku Opieki i Zdrowia, a następnie w różnych działach Wydziału Opieki Społecznej

czerwiec 1939  – egzamin końcowy na studiach i obrona rozprawy magisterskiej ( Irena studiowała dłużej niż inni, bowiem w trakcie studiów sprzeciwiła się wprowadzeniu tak zwanego getta ławkowego, ze co została wyrzucona ze studiów, na które mogła wrócić dopiero w 1938 roku, dzięki interwencji prof. Tadeusza Kotarbińskiego).

1939 – 1942  – organizacja pomocy społecznej, pomoc najbiedniejszym rodzinom, chorym polskim żołnierzom powracającym z niewoli niemieckiej, ratowanie młodzieży od wywożenia na roboty do Niemiec, pomoc Żydom jeszcze przed powstaniem getta warszawskiego

1942 – początek współpracy z Radą Pomocy Żydom – „Żegota”, organizacja przemytu dzieci żydowskich z getta (W 1942 została szefową działu dziecięcego w Radzie Pomocy Żydom „Żegota”, przyjęła pseudonim „siostra Jolanta”)

20/21 października 1943  – aresztowanie przez gestapo

październik 1943 – styczeń 1944 – tortury na Pawiaku i skazanie na śmierć

20 stycznia 1944 – ucieczka z Pawiaka (dzięki Żegocie, która przekupiła niemieckich strażników),

1943 – 1945  –  ukrywanie się pod fałszywym nazwiskiem Klara Dąbrowska (W ukryciu nadal pomagała żydowskim dzieciom – ocaliła ich ok.2,5 tys.)

30 marca 1944 – śmierć matki Ireny – Janiny Krzyżanowskiej

1944 – po wybuchu Powstania Warszawskiego opieka nad rannymi w powstańczym szpitalu

1945 – 1950 – praca na stanowisku naczelnika Wydziału Opieki i Zdrowia, zakładanie domów opieki i pogotowia dla dzieci, pomoc  kobietom z marginesu społecznego

1950 – praca w Wydziale Socjalnym Związku Inwalidów Wojennych.

1947 – ślub ze Stefanem Zgrzembskim, narodziny córki – Janiny

1949 – ciągłe przesłuchania przez UB, przedwczesne narodziny i strata syna – Andrzeja

1951 – narodziny syna – Adama

1952     początek pracy w Ministerstwie Oświaty na stanowisku naczelnika nadzoru pedagogicznego

1954 – początek kilkuletniej pracy w różnych szkołach medycznych

1 października 1958  – powołanie na stanowisko dyrektora Departamentu Średnich Szkół Medycznych w Ministerstwie Zdrowia

1962  – objęcie stanowiska wicedyrektora do spraw pedagogicznych w Studium Kształcenia Techników Dentystycznych i Farmaceutycznych

1967  – przejście na „wymuszoną”, wcześniejszą emeryturę i podjęcie pracy w bibliotece szkolnej (do roku 1984)

18 czerwca 1965 –  uhonorowanie tytułem Sprawiedliwej Wśród Narodów Świata przez Instytut Yad Vashem w Jerozolimie.

7 czerwca 1991 – otrzymanie Honorowego Obywatelstwa Izraela

12 czerwca 1996 – odznaczenie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski

4 czerwca 1999  –  powstanie sztuki teatralnej opartej na biografii Ireny Sendler „Życie w słoiku” (z inspiracji nauczyciela z USA – Normana Conarda z Uniontown w stanie Kansas). Tytuł pochodzi od sposobu przechowywania dokumentów ocalałych dzieci, by później można było ustalić ich tożsamość. Sztukę wystawiano ponad 200 razy.

16 czerwca 2000  –  powstanie fundacji „Life in a Jar”, promującej bohaterską postawę Ireny Sendlerowej

7 listopada 2001 – odznaczenie Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

13 czerwca 2003  –  uhonorowanie Orderem Orła Białego

26 lipca 2003  – nagroda im. Jana Karskiego „Za Odwagę i Serce”

25 października 2003 – otrzymanie listu gratulacyjnego od Ojca Świętego Jana Pawła II

2004  –  publikacja biografii Ireny Sendlerowej autorstwa Anny Mieszkowskiej „Matka Dzieci Holokaustu. Historia Ireny Sendlerowej”

9 czerwca 2006 – nominacja do Pokojowej Nagrody Nobla

16 czerwca 2006 – powołanie do życia przez stowarzyszenie Dzieci Holocaustu i fundację „Life in Jar” przy pomocy Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP nagrody im.Ireny Sendlerowej „Za naprawianie świata”

14 marca 2007 – przyjęcie uchwały w sprawie uhonorowania działalności Ireny Sendlerowej i Rady Pomocy Żydom – „Żegota” w tajnych strukturach Polskiego Państwa Podziemnego przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej

11 kwietnia 2007 – uhonorowanie Orderem Uśmiechu (Irena Sendler była najstarszą osobą, która ten order otrzymała)

12 maja 2008 – śmierć w szpitalu przy ul. Płockiej w Warszawie ( w wieku 98 lat)

15 maja 2008 – pogrzeb na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

1 czerwca 2008 – przyjęcie przez  Sejm Dzieci i Młodzieży uchwały w sprawie uhonorowania działalności Ireny Sendlerowej i Referatu Dziecięcego Podziemnej Rady Pomocy Żydom „Żegota”  w czasie II wojny światowej