Zawodowe drogowskazy

Zawodowe drogowskazy

Gratulacje od samego Starosty Głogowskiego Jarosława Dudkowiaka odebrał Filip Kordacki z klasy 3Gb . W II edycji konkursu zawodoznawczego „Zawodowe…

Zawodowe drogowskazy
GIM TV walentynkowo na crossie

GIM TV walentynkowo …

Sobotę 10 lutego nasza Sekcja Filmowa spędziła aktywnie, walentynkowo i bardzo crossowo. Już kolejny raz podążaliśmy z kamerami na zaproszenie…

GIM TV walentynkowo …
Strzelecki sukces

Strzelecki sukces

W 10 lutego 2018 odbył się IV Turniej Strzelecki im. Romualda Traugutta szkół średnich w Głogowie zorganizowany przez Stowarzyszenie Patriotyczny…

Strzelecki sukces
PreviousNext
  • .
  • .
  • .
  • .
  • .
  • .
  • .
  • .
  • .
  • .

Życiorys | Dodano: 1 kwietnia, 2011

Irena_Sendlerowa_1942

 

IRENA STANISŁAWA SENDLER, Z DOMU KRZYŻANOWSKA 

KALENDARIUM ŻYCIA

15 lutego 1910 – narodziny Ireny w Warszawie;  rodzice: Janina i Stanisław Krzyżanowscy

1912 – przeprowadzka rodziny Krzyżanowskich do miejscowości uzdrowiskowej – Otwocka (z powodu ciężkiej choroby Ireny)

10 lutego 1917  – śmierć ojca Ireny,  Stanisława Krzyżanowskiego  (ten ceniony lekarz został zarażony tyfusem plamistym od jednego z pacjentów)

1918  –  wybuch epidemii grypy zwanej hiszpanką, ciężka choroba Ireny – obustronne zapalenie płuc i uszu, trepanacja czaszki.

1920 – przeprowadzka do domu dziadka w Tarczynie, a następnie do Piotrkowa Trybunalskiego

1927  –matura i początek studiów na Uniwersytecie Warszawskim (początkowo prawo, później wydział humanistyczny o specjalności polonistyka oraz dwuletnie studia pedagogiczne)

1931 – ślub z Mieczysławem Sendlerem

1 sierpnia 1932  –  początek pracy w Sekcji Pomocy Matce i Dziecku, przy Obywatelskim Komitecie Pomocy Społecznej

1935  –  rozwiązanie Obywatelskiego Komitetu Samopomocy Społecznej, praca w VI Ośrodku Opieki i Zdrowia, a następnie w różnych działach Wydziału Opieki Społecznej

czerwiec 1939  – egzamin końcowy na studiach i obrona rozprawy magisterskiej ( Irena studiowała dłużej niż inni, bowiem w trakcie studiów sprzeciwiła się wprowadzeniu tak zwanego getta ławkowego, ze co została wyrzucona ze studiów, na które mogła wrócić dopiero w 1938 roku, dzięki interwencji prof. Tadeusza Kotarbińskiego).

1939 – 1942  – organizacja pomocy społecznej, pomoc najbiedniejszym rodzinom, chorym polskim żołnierzom powracającym z niewoli niemieckiej, ratowanie młodzieży od wywożenia na roboty do Niemiec, pomoc Żydom jeszcze przed powstaniem getta warszawskiego

1942 – początek współpracy z Radą Pomocy Żydom – „Żegota”, organizacja przemytu dzieci żydowskich z getta (W 1942 została szefową działu dziecięcego w Radzie Pomocy Żydom „Żegota”, przyjęła pseudonim „siostra Jolanta”)

20/21 października 1943  – aresztowanie przez gestapo

październik 1943 – styczeń 1944 – tortury na Pawiaku i skazanie na śmierć

20 stycznia 1944 – ucieczka z Pawiaka (dzięki Żegocie, która przekupiła niemieckich strażników),

1943 – 1945  –  ukrywanie się pod fałszywym nazwiskiem Klara Dąbrowska (W ukryciu nadal pomagała żydowskim dzieciom – ocaliła ich ok.2,5 tys.)

30 marca 1944 – śmierć matki Ireny – Janiny Krzyżanowskiej

1944 – po wybuchu Powstania Warszawskiego opieka nad rannymi w powstańczym szpitalu

1945 – 1950 – praca na stanowisku naczelnika Wydziału Opieki i Zdrowia, zakładanie domów opieki i pogotowia dla dzieci, pomoc  kobietom z marginesu społecznego

1950 – praca w Wydziale Socjalnym Związku Inwalidów Wojennych.

1947 – ślub ze Stefanem Zgrzembskim, narodziny córki – Janiny

1949 – ciągłe przesłuchania przez UB, przedwczesne narodziny i strata syna – Andrzeja

1951 – narodziny syna – Adama

1952     początek pracy w Ministerstwie Oświaty na stanowisku naczelnika nadzoru pedagogicznego

1954 – początek kilkuletniej pracy w różnych szkołach medycznych

1 października 1958  – powołanie na stanowisko dyrektora Departamentu Średnich Szkół Medycznych w Ministerstwie Zdrowia

1962  – objęcie stanowiska wicedyrektora do spraw pedagogicznych w Studium Kształcenia Techników Dentystycznych i Farmaceutycznych

1967  – przejście na „wymuszoną”, wcześniejszą emeryturę i podjęcie pracy w bibliotece szkolnej (do roku 1984)

18 czerwca 1965 –  uhonorowanie tytułem Sprawiedliwej Wśród Narodów Świata przez Instytut Yad Vashem w Jerozolimie.

7 czerwca 1991 – otrzymanie Honorowego Obywatelstwa Izraela

12 czerwca 1996 – odznaczenie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski

4 czerwca 1999  –  powstanie sztuki teatralnej opartej na biografii Ireny Sendler „Życie w słoiku” (z inspiracji nauczyciela z USA – Normana Conarda z Uniontown w stanie Kansas). Tytuł pochodzi od sposobu przechowywania dokumentów ocalałych dzieci, by później można było ustalić ich tożsamość. Sztukę wystawiano ponad 200 razy.

16 czerwca 2000  –  powstanie fundacji „Life in a Jar”, promującej bohaterską postawę Ireny Sendlerowej

7 listopada 2001 – odznaczenie Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

13 czerwca 2003  –  uhonorowanie Orderem Orła Białego

26 lipca 2003  – nagroda im. Jana Karskiego „Za Odwagę i Serce”

25 października 2003 – otrzymanie listu gratulacyjnego od Ojca Świętego Jana Pawła II

2004  –  publikacja biografii Ireny Sendlerowej autorstwa Anny Mieszkowskiej „Matka Dzieci Holokaustu. Historia Ireny Sendlerowej”

9 czerwca 2006 – nominacja do Pokojowej Nagrody Nobla

16 czerwca 2006 – powołanie do życia przez stowarzyszenie Dzieci Holocaustu i fundację „Life in Jar” przy pomocy Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP nagrody im.Ireny Sendlerowej „Za naprawianie świata”

14 marca 2007 – przyjęcie uchwały w sprawie uhonorowania działalności Ireny Sendlerowej i Rady Pomocy Żydom – „Żegota” w tajnych strukturach Polskiego Państwa Podziemnego przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej

11 kwietnia 2007 – uhonorowanie Orderem Uśmiechu (Irena Sendler była najstarszą osobą, która ten order otrzymała)

12 maja 2008 – śmierć w szpitalu przy ul. Płockiej w Warszawie ( w wieku 98 lat)

15 maja 2008 – pogrzeb na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

1 czerwca 2008 – przyjęcie przez  Sejm Dzieci i Młodzieży uchwały w sprawie uhonorowania działalności Ireny Sendlerowej i Referatu Dziecięcego Podziemnej Rady Pomocy Żydom „Żegota”  w czasie II wojny światowej